Δημήτρης Μαρκίδης - Όλοι λέμε πως «κάθε πέρσι και καλύτερα» για τη Μεσοποταμία

Με την ιδιότητα του συνταξιούχου και έχοντας διανύσει 33 χρόνια επαγγελματικής πορείας σε όλη την Ελλάδα, καθώς και έχοντας διατηρήσει στο παρελθόν επιχείρηση στο χωριό μας, τη Μεσοποταμία, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω κάποιες σκέψεις.

Ως άνθρωπος που υπήρξε για χρόνια πελάτης των καταστημάτων του χωριού μας και εκπροσωπώντας σήμερα τους δύο μεγαλύτερους συλλόγους της Μεσοποταμίας, θα ήθελα να δώσω τροφή για σκέψη σε μικρούς και μεγάλους.

Όλοι λέμε πως «κάθε πέρσι και καλύτερα» για τη Μεσοποταμία. Όμως, ενώ το διαπιστώνουμε, λίγοι προσπαθούμε πραγματικά να αλλάξουμε αυτή την πορεία. Μετά την περίοδο του κορωνοϊού άλλαξαν πολλά: οι συνήθειες, οι συμπεριφορές, ακόμη και οι ανθρώπινες σχέσεις. Τολμώ να πω πως έχει μειωθεί η αγάπη προς τους συγχωριανούς μας, αλλά και προς τον ίδιο τον τόπο όπου μεγαλώσαμε και ζούμε.

Έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό το αίσθημα του τοπικισμού σε ένα χωριό που κάποτε τα είχε όλα. Πολλά καταστήματα εστίασης, ταβέρνες, ψησταριές, ουζερί, πιτσαρίες, φαστ φουντ, καφετέριες, μπαρ, κλαμπ και παλαιότερα ακόμη και μπουζούκια. Πολλοί θα πουν ότι για όλα φταίνε τα οικονομικά προβλήματα.

Η δική μου άποψη είναι πως όχι. Τα οικονομικά προβλήματα πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι αγαπάμε περισσότερο το ξένο. Μας τραβάει, μας ελκύει και το προτιμούμε.
Δεν λέω να μένουμε κλεισμένοι στο καβούκι μας. Όμως πρώτα πρέπει να στηρίζουμε τον τόπο μας και τα καταστήματά του. Τα μαγαζιά της Μεσοποταμίας είχαν και εξακολουθούν να έχουν ποιότητα από τις καλύτερες του νομού. Παρ’ όλα αυτά, τα περισσότερα έχουν κλείσει και έχουν απομείνει ελάχιστα.

Δυστυχώς, λειτουργούμε πολλές φορές αυτοκαταστροφικά. Θα αναφέρω ένα ιδιαίτερα λυπηρό φαινόμενο των τελευταίων χρόνων: τις καταγγελίες για τη μουσική στις εκδηλώσεις των συλλόγων του χωριού μας. Είναι πραγματικά στενάχωρο. Για λίγες ημέρες τον χρόνο, μέσα στο καλοκαίρι, λίγη υπομονή δεν βλάπτει.

Έχουμε ερημώσει τα πάντα. Σήμερα, τις νύχτες στη Μεσοποταμία κυκλοφορούν περισσότερο αρκούδες και άλλα άγρια ζώα παρά άνθρωποι. Κι όμως, κάποτε το χωριό μας ήταν σημείο συνάντησης και διασκέδασης για ολόκληρο τον νομό. Αυτό από μόνο του αποτελούσε σημαντική οικονομική ενίσχυση για την περιοχή μας.

Δεν θα μακρηγορήσω άλλο. Δεν γνωρίζω αν η παρέμβασή μου αυτή θα έχει κάποιο αποτέλεσμα, όμως θεωρώ πως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε πορεία. Να βγάλουμε το καράβι από τα βράχια και να του χαράξουμε μια νέα διαδρομή. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν αγαπήσουμε πραγματικά τη Μεσοποταμία και τη στηρίξουμε σε όλα.

Καλημέρα σε όλους και πάνω απ’ όλα υγεία.

ΠΗΓΗ - Δημήτρης Μαρκίδης