ΜΟΝΟΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΑΕΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΑΙΜΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ Σ. ΧΙΟΣ

Ακούστηκαν πολλά για την απόπειρα κατά Τραμπ. Και γράφτηκαν ακόμα περισσότερα…

Δεν θα μπω στην εικοτολογία και τις θεωρίες συνωμοσίας, όπως αποκαλούν τα συστημικά μαντρόσκυλα, για το ποιος πήγε και γιατί να τον καθαρίσει. Καμία θεωρία συνωμοσίας δεν υπάρχει, όταν κροταλίζει το Α-R- 15, το εννιάρι, το 38αρι, το 45αρι, το 7.62 mm, το 7.65 mm. Ή ότι άλλο διάολο υπήρξε.

Ο Τράμπ έφαγε σφαίρες από την ταράτσα- στα 100 μέτρα- και τό όπλο που τις έριξε, δεν αστειεύεται. Τον άφησαν αφύλακτο, έβαλαν τον ερασιτέχνη που ήξερε από όπλα, δεν έβαλαν επαγγελματία, γιατί πια όλοι ξύπνησαν, κρατούσαν κάμερες, έβλεπαν, βιντεοσκοπούσαν, κι αν το χτύπημα ήταν επαγγελματικό, ο πρώτος που θα ενοχοποιείτο , θα ήταν ο Μπαϊντεν και το κακό συναπάντημα που ήθελε να κλείσει τον Τράμπ, φυλακή. Τώρα, τα χυμένα μυαλά στην ταράτσα, δεν μπορούν να ψιθυρίσουν, ο δράστης ήταν “βαρεμένος” αριστεριστής, τον παππού τον Τζο δεν τον γνώριζε, ούτε όσους τον έβαλλαν να σκοτώσει που θέλουν να ξαναχτίσουν την Ουκρανία αφού την ισοπεδώσουν. Άρα να κάνουν μία νέα γύρα από εξοπλισμούς και πτώματα.

Η ψυχολογία της φάκας και το ωστικό κύμα που δεν άκουσα κανέναν πανάσχετο των ΜΜΕ να συλλαβίζει

Θα δώσω σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν, πόσο ίδια είναι εκείνη η στιγμή που τρώς τις σφαίρες, με τα πλάνα από τις κινηματογραφικές ταινίες. Την ψυχολογία του βαλλόμενου, με την ψυχολογία του πρωταγωνιστή του Χόλυγουντ. ‘Ίδιοι είναι και οι δύο, με τη μόνη διαφορά πως ο αληθινός, εκείνος της ζωής, φεύγει πρώτος- αν πεθάνει- και τον τρώει το σκοτάδι και τα κυπαρίσσια, ενώ στην ταινία, ο ηθοποιός, συνήθως αποχωρεί τελευταίος και ζωντανός. Καλό θα είναι όσοι και όσες βγήκαν σε κάτι δελτία του κ@λου που πληρώνουν καναλάρχες-ολιγάρχες (έχουν λεφτά και τους τα τρώνε), να πάψουν ,γιατί δεν δύνανται δια να ομιλούν. Είναι άσχετοι, παραπληροφορούν, δεν βρέθηκαν ποτέ σε πεδίο βολής, δεν έχουν ρίξει ποτέ με όπλο, δεν μύρισαν κίνδυνο, δεν χόρτασαν αδρεναλίνη, δεν ξέρουν, δεν ζουν, ας βγάλουν τον σκασμό.

Σε θηρίο μεταμορφώθηκε εκείνη την ώρα ο Τράμπ. Κυνηγημένο. Στη φυλάκτρα θανάτου. Ακόμη κι αν ένας αξιωματικός της Ασφάλειας μου είχε πει κάποτε ότι από το καρτέρι δεν γλύτωσε κανένας, κάποια θηρία, τη γλυτώνουν. Δεν είναι μόνον η σφαίρα που σε πλήττει όταν σε πυροβολούν. Είναι και το ωστικό κύμα. Το σοκ της βολής. Ο άνεμος της κόλασης που σε περιτριγυρίζει. Φεύγεις μέτρα από το κέντρο βάρους σου. Αποσταθεροποιείσαι. Μέσα σου γίνεται σεισμός. Το αίμα που τρέχει στον οργανισμό, αναπηδά, κοχλάζει και σε φουσκώνει. Να σου βγει από το στόμα. Πίδακας. Αναλόγως που την τρώς. Αν είναι σε κεφάλι, ακόμα χειρότερα. Βυθίζεσαι. Αν το χτύπημα είναι θανατηφόρο ακαριαία, τέλος. Σκοτάδι και μετά, τίποτα. Αν το χτύπημα δεν σε σκοτώσει , τότε μπορεί να σε σκοτώσει μία ανακοπή. Και πάλι , τέλος. Αν γλυτώσεις την ανακοπή, τότε νιώθεις τα εξής. Εγώ τουλάχιστον σε αυτά ζορίστηκα: Τίναγμα κάτω ή πάνω, βύθισμα σε λήθαργο δευτερολέπτων, απώλεια ακοής, απώλεια αίσθησης χρόνου και τόπου, πίεση από αόρατο χέρι πάνω ή κάτω (χτύπημα γροθιάς ή σίδερου 350-450 κιλών μου είπαν οι δικοί μου γιατροί), ίλιγγος και μετά έρχεσαι πάλι στα ίσα σου, σιγά και σταθερά αλλά η αδρεναλίνη, στα ύψη.

Μετά έρχεται η συνείδηση, είσαι στην τσίτα, η πληγή δεν πονάει, τσούζει, φουσκώνει, πολύ σαν μπαλόνι, πρήζεσαι νιώθεις ότι θα εκραγεί το τραύμα, σε διαπερνάει ο φόβος μην έχει κοπεί καμία αρτηρία και μείνεις στον τόπο από αιμορραγία και πας άκλαφτος και τότε εκεί παίζει το εξής: Εάν πανικοβληθείς, έχεις χάσει το παιχνίδι, γιατί η κρίση πανικού, μπορεί επίσης να σε σκοτώσει. Αν την κατανικήσεις, επανέρχεσαι. Αν όχι, θυμαράκια. Και μετά έχεις να αντιμετωπίσεις, το αίμα που τρέχει ποτάμι. Αν είσαι μόνος, είναι άσχημα. Αν σου δώσουν άμεσα βοήθεια, είναι καλά. Μόλις ο γιατρός σου βάλλει όλο το δάκτυλο μέσα για να δει εάν το τραύμα είναι διαμπερές, αν η σφαίρα έχει μείνει μέσα, τι κακό σου έκανε (πριν τις εξετάσεις στο νοσοκομείο), παίζεις πόκα με χαρτοκλέφτες σε άθλιο καζίνο.

Αν παρατηρήσει κανείς την αντίδραση του Τράμπ στο βίντεο, είναι σαν να τον χτυπά ηλεκτρικό ρεύμα. Χάνει βάδισμα, απώλεια στήριξης, κιτρινίζει, τα χάνει, φεύγει κάτω, μόνος του, δέχεται το ωστικό κύμα, είναι καρυδότσουφλο.

Υπάρχουν πολλά ακόμη που θα μπορούσα να περιγράψω για όλα όσα είδε ο Τράμπ και είδα κι εγώ. Και πολλοί ακόμα που βρέθηκαν στη θέση του. Στη θέση μας. Εγώ, “τραβήχτηκα” και “κρατήθηκα” από κάπου και γύρισα επάνω, στον κόσμο. Το ίδιο κι ο Τράμπ. Αλλά τα επόμενα στο βιβλίο που ετοιμάζω. Εκεί θα έχουμε να πούμε πολλά. Για εκείνη την “Κόκκινη Νύχτα”. Όσο για… όσους και όσες παρουσιάζουν εκπομπές, εκφράζουν γνώμη, σπηκάρουν δελτία του κώλου, καλό θα είναι να πάνε σε κανέναν μπάτσο ή παραβατικό να τους εξηγήσει το κόλπο. Είναι κι αυτή μία εμπειρία. Να την διηγείσαι και να γελάς σαρδόνια που κρατάς ακόμα μάτια ανοιχτά. Μία ταινία κι αυτή, σαν όλες τις άλλες.

Σ.Χ

ΠΗΓΗ - https://www.makeleio.gr/

ΤΑΣΕΤΑΣ SOCIAL

Instagram - https://www.instagram.com/tasetas_konidis/

Facebook - https://www.facebook.com/aplos.sofos

Twitter - https://x.com/Ellinas_Neos

Blogspot https://enasellinasneos.blogspot.com/

ΤΙΚ ΤΟΚ - tiktok.com/@tasetas_konidis

Facebook - Ένας Έλληνας Νέος