Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα όμορφο χωριό ζούσε ένας παππούς, ο οποίος είχε μια εγγονούλα, που την αγαπούσε πολύ. Παρόλο που ήταν μικρούλα, η ομορφιά και η γενναιότητα της ήταν ξακουστές. «Αγάπη» ήταν το όνομα της.
Η Αγάπη είχε μεγάλη αδυναμία στον παππού της. Τον αγαπούσε πολύ. Ήταν ο ήρωας της. Πάντα σκεπτικός και αφοσιωμένος στη δουλειά του, μα όταν την έβλεπε, τα μάτια του γέμιζαν φως.
Τίποτα δε φοβόταν όταν ήταν μαζί του! Εξάλλου της μάθαινε τόσα πολλά, για τη φύση, τα ζώα αλλά και για τη ζωή την ίδια. Η παρέα μαζί του ήταν υπέροχη, έμοιαζε με ένα βιβλίο γεμάτο κεφάλαια και νέες ιστορίες δίχως τέλος.
Ο παππούς πάντα είχε μια ιστορία από τα παλιά και η Αγάπη δε χόρταινε να ταξιδεύει μέσα τους.. Μέσα από εκείνα τα ταξίδια στο παρελθόν της μάθαινε πως να φέρεται και πώς δεν πρέπει να κάνει κάποια πράγματα. Κι εκείνη τον άκουγε, τις περισσότερες φορές, μα σαν παιδί ήταν αδύνατον να ξεφύγει από τις ζαβολιές. Όμως, κι εκείνος δεν τις χαριζόταν, ήταν δίπλα της, ετοιμοπόλεμος, να τη συμβουλέψει πιο είναι το σωστό, πάντα μέσα από εκείνα τα μικρούτσικα γυαλιστερά ματάκια του κ εκείνο το μεγάλο άσπρο μουστάκι … Πόσο τον αγαπούσε. Δεν του χαλούσε χατίρι ποτέ !
Η Αγάπη δε ζούσε στο χωριό αλλά σε μια πόλη λίγο πιο μακριά. Εκεί έμενε με την οικογένεια της, εκεί πήγαινε σχολείο, εκεί ήταν οι φίλοι της. Όλα εκεί εκτός από τον αγαπημένο της παππού. Γι’ αυτό και με κάθε ευκαιρία τον επισκεπτόταν. Πού καιρός για χάσιμο; Οι ιστορίες και οι περιπέτειες δεν άφηναν το μυαλό της να ησυχάσει. Ο νους της ταξίδευε συνέχεια …
Ήρθε μια μέρα όμως, που δεν ήταν σαν τις άλλες. Από το πρωί που ξύπνησε είχε μια περίεργη διάθεση, που δεν την άφηνε να χαλαρώσει. Πήγε με τους γονείς της στο χωριό, και σκέφτηκε πως σίγουρα θα αλλάξουν όλα όταν δει τον παππού της. Μα όταν μπήκε στο σπίτι εκείνος δεν ήταν εκεί. Αιφνιδιάστηκε! Τότε οι γονείς της, την πήραν αγκαλιά και της εξήγησαν πως ο παππούς δεν θα ήταν πια κοντά τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου