7 Ιουλίου-7 Νοεμβρίου 2019. 4 μήνες συμπληρώθηκαν από τη νέα διακυβέρνηση της Χώρας από την Ν.Δ. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ παίζουν ένα παιχνίδι τακτικής, που προσπαθεί να συγκαλύψει το γεγονός ότι η πολιτική τους στα κεντρικά θέματα προσανατολίζεται πάνω σε κοινό άξονα. Στην ατζέντα μπαίνουν διάφορα θέματα, και από την Ν.Δ. και από τον ΣΥΡΙΖΑ, με σκοπό εκατέρωθεν πλήγματα και στόχο την κυριαρχία στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό και στην εκλογική σκακιέρα.
Έτσι, έχουμε διάφορες «αντιπαραθέσεις» στο προσκήνιο, όπως η παραπομπή Παπαγγελόπουλου, το θέμα της εγκληματικότητας, το ζήτημα των Εξαρχείων, οι ευθύνες για όσα έγιναν στην Χώρα το πρώτο εξάμηνο του 2015 κτλ. Όλα τα παραπάνω έχουν την δική τους πολιτική σκοπιμότητα, αλλά την ίδια στιγμή αυτές οι «αντιπαραθέσεις θέλουν να κρύψουν την εξής αλήθεια: ότι η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ κινούνται πολιτικά στις ίδιες ράγες και αποτελούν τα πιο ισχυρά και υπάκουα κόμματα του εθνομηδενισμού, του κοσμοπολιτισμού, και της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα. Μπορεί προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ να παρουσίαζε την Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη ως τον ακραίο καταστροφικό δαίμονα που θα συνέτριβε τα πάντα, η πολιτική όμως της Ν.Δ. προσομοιάζει κάτι παραπάνω από αρκετά με την πολιτική που ασκούσε ο ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν αυτός στην κυβέρνηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου